Oude MSN weer terug!

Een paar weken geleden was het weer eens zover: ik kreeg op mijn computer de melding dat er een nieuwe update gexefnstalleerd kon worden. Onnadenkend klikte ik op installeren en vervolgens werd Windows Live Essentials 2011 gexefnstalleerd.

Dit enorm zware pakket bleek echter een geheel vernieuwde Windows Live Mail en Windows Live Messenger (WLM) tot gevolg te hebben – dermate afschuwelijk dat ik meteen mijn oude versie weer terug wilde, vooral van de messenger. De vorige versie, Windows Live Messenger 2009, vond ik al erg genoeg om de voorgaande versie terug te halen.

Er blijken nog heel wat meer mensen te zijn die zeer ontevreden zijn over de nieuwe versies die Microsoft je steeds maar weer ongevraagd opdringt. Wat de messenger betreft staat een goede handleiding voor het terughalen van de oude versie (8.5 of eerder) op www.raymond.cc

Als je een beetje geluk hebt, dan is het erg simpel:
1. Verwijder de huidige Windows messenger
2. Download hier een aangepaste versie van de Messenger van 2008
3. Installeren en openen – klaar!

Mocht je bij het openen van deze oude versie echter de mededeling krijgen dat je je messenger moet udaten, dan kan je dat omzeilen via een procedure die eveneens op www.raymond.cc beschreven staat.
Die procedure moet je ook toepassen als je een nog oudere messengerversie wilt downloaden van bijvoorbeeld www.oldversion.com.

UPDATE april 2011:

Helaas moest ik onlangs wederom mijn messenger opnieuw installeren en liep daarbij weer tegen de gedwongen omzetting naar de nieuwe Live Messenger aan. Helaas lukte het niet meteen om via bovenstaande prodecure de oude messenger weer terug te krijgen. Gelukkig lukte het uiteindelijk wel, via de volgende methode:

1. Verwijder ALLE onderdelen van Windows Live Essentials, dus zowel de Messenger als de Mail.

2. Download DEZE (.exe-bestand!) versie van de MSN Messenger en installeer hem. Dit moet zonder problemen lukken. Hiermee heb je weer de oude MSN Messenger 8.5 terug!

3. Let op: zodra je hierna Windows Live Mail wilt installeren zal hij automatisch weer de messenger aan de nieuwste versie aanpassen – je zult dus een ander e-mailprogramma moeten downloaden en installeren (zelf heb ik nu Mozilla Thunderbird)…

Advertenties

Exit Cafe April Soho ARC Exit

Vorige week dinsdag, 28 september, werd onverwacht gay pub Soho in de Amsterdamse Reguliersdwarsstraat gesloten. Hoewel er geen officiële reden voor de sluiting is gegeven, komt het waarschijnlijk door het sterk teruggelopen bezoekersaantal. Tegelijk met de Soho ging ook de exploitant, Reguliers BV, failliet.

Met de sluiting van de Soho is nu ook de laatste grote homozaak van wijlen horecamagnaat Sjoerd Kooistra verdwenen. Op 6 april van dit jaar sloten ook al discotheek Exit en het Exit Café, op 19 mei het voorste deel van de April, eind juni gevolgd door het achterste deel, en op 6 september sloot ook Bar ARC. Van alle homozaken die Kooistra in deze straat bezat is nu alleen de kleine lunchroom Coffeeshop Downtown nog geopend.


De Reguliersdwarsstraat tijdens de Gay Pride 2006
met linksboven de Exit en rechtsonder de Soho

De Soho was ook de laatste van de reeks grote homozaken die de Reguliersdwarsstraat precies 30 jaar lang tot dé homo-uitgaansstraat van Amsterdam hebben gemaakt. Vanuit de kleine coffeeshop Downtown werd in 1981 Café April geopend, vervolgens in 1988 discotheek Exit, in 1989 de (oude) Havana, in 1999 de Soho en tenslotte in 2002 de ARC. Afgezien van de oude Havana, die in 2002 gesloten werd, is in het afgelopen half jaar dus de hele voorhoede van de Amsterdamse gay scene weggevaagd…

De sluiting van de Soho voelt ook voor mezelf als “the end of an era” – de Soho was namelijk het eerste homocafé waar ik uitging en met zijn prachtige klassieke interieur, gemengde publiek en vriendelijke personeel bleef het één van mijn favoriete uitgaansgelegenheden.

Naar aanleiding van mijn “ontdekking” van de Soho schreef ik in april 2007 mijn eerste log over de Reguliersdwarstraat en in mei 2007 nog een log speciaal over de Soho. Hieruit kwam vervolgens in september van dat jaar zelfs een hele website over de Reguliersdwarsstraat voort!

 

Nacht van de Poëzie

Vorige week zaterdag ben ik voor het eerst naar de Nacht van de Poëzie in de stadsschouwburg in Utrecht geweest. Een goede vriend van mij trad zelf als een van de deelnemende dichters op en zodoende kon ik met hem mee als introducee.

In de Utrechtse stadsschouwburg was ik nog nooit geweest. Ondanks de fraaie ligging ziet hij er van buiten niet heel bijzonder uit, maar dat werd binnen toch aardig goedgemaakt. Naast een fraaie statige foyer viel met name de moderne toiletruimte op: deze was in een heel futuristische stijl in rood en wit uitgevoerd en deed sterk denken aan het ruimteschip in de beroemde science-fictionflim “2001: A Space Odyssey” van Stanley Kubrick:

De Nacht van de Poëzie bestond uit twee delen: in de grote zaal traden voor de betalende bezoekers (32 euro p.p.!) een hele reeks bekende en minder bekende dichters op. Tegelijkertijd vond in een andere zaal een zogeheten Poetry Slam plaats, waar 24 dichters het als in een wedstrijd tegen elkaar opnamen. Dit onderdeel schijnt vrij toegankelijk te zijn geweest, maar wegens tijdgebrek heb ik er niets van kunnen zien.

Bij de optredens in de grote zaal was er na telkens 3 dichters een entr’acte bestaande uit gevarieerde muzikale optredens. De eerste werd gedaan door medepresentator Jeroen van Merwijk, die een lied zong over de Zesde Dag, toen God de mens schiep. Hij vertolkte dit op heel luchtige wijze met als centrale gedachte “de zin van de schepping ben jij”.

Aanvankelijk klonk dat als een heel gebruikelijk romanntisch liedje, maar het kreeg een onverwachte wending toen de zanger bij het zingen van “ben jij” naar een van de toneelknechten keek, die ondertussen bezig was met het klaarzetten van instrumenten voor een volgens optreden – dit tot grote verrassing van het publiek, dat spontaan applaudiseerde. Van Merwijk herhaalde dit nog een paar keer, maar of de betreffende toneelknecht deze rol ook zo leuk vond….?!

Na Jeroen van Merwijk volgende een optreden van Lilian Hak, die onder begeleiding van een klein ensemble liederen zong in de stijl van de vooroorlogse film. Ik had nog nooit van haar gehoord, maar haar zang en de life muziek erbij waren erg indrukwekkend. Na afloop kon in de foyer ook haar CD gekocht worden, en dat wilde ik ook wel, alleen had ik net te weinig geld bij me en pinnen kon daar niet. De verkoper bleek toen zo vriendelijk om mij de CD mee te geven, louter in ruil voor mijn adres, waarnaar hij dan de rekening zou opsturen!

Middagje Artis

Vorige week donderdag ben ik samen met een goede vriend een middagje naar de Amsterdamse dierentuin Artis geweest. Ondanks het al tamelijk herfstachtige weer van de laatste tijd, was het deze middag gelukkig nog lekker warm en zonnig.

Voor mij was het denk ik iets van 30 jaar geleden is dat ik voor het laatst in Artis was. Ik kon daardoor ook niet echt vergelijken of er in die tijd veel veranderd is. Wel viel me op dat het vaak meer een park dan een dierentuin leek, wat me deed vermoeden dat waar nu grasveldjes, bomen en struiken zijn, vroeger dieren op te kleine oppervlakte stonden, die nu verplaatst zijn naar ruimere onderkomens.

> Meer foto's op Facebook

Met name voor de grootste dieren, olifanten en giraffes, zijn nu mooie ruimere verblijfplaatsen ingericht. Toch hebben veel anderen dieren nog steeds wel soms erg kleine hokken, waar ze nauwelijks kunnen rennen of vliegen. Ik heb geen principiele bezwaren tegen dierentuinen, maar vraag me wel af of ze nog heel zinvol zijn, aangezien we via de televisie dieren minstens zo goed in hun natuurlijke omgeving kunnen zien.

Wat ik zelf ook heel sterk ervaarde, was dat ik in eerste instantie onbewust de dieren bekeek met filmbeelden in m'n achterhoofd: bij een aap die rare geluidjes maakte, verwachtte ik bijna dat hij wat verstaanbaars zou gaan zeggen, zoals je in films wel ziet. Ook diverse andere dieren herkende ik eerder uit tekenfilms, dan andersom….

Waar deze dingen niet speelden was de vlindertuin, waar prachtige grote en kleurige vlinders te zien waren.

Na afloop ben ik nog even wat gaan winkelen in de Kalverstraat om daarna een hamburger met friet te eten bij het pittoreske Houten Huis(je) aan de Nieuwezijds Voorburgwal.
Daarna ben ik een kopje koffie gaan drinken bij Coffeeshop Downtown in de Reguliersdwarsstraat, waar ik nog een leuk gesprek had met een Italiaanse dame die al sinds 1980 in deze straat woont en dus alle hoogtepunten daarvan heeft meegemaakt.

Sail 2010

Het is al weer een tijdje geleden dat ik hier wat geschreven heb. Toch wil ik de lezers niet onthouden dat ik vorige week zondag naar Sail 2010 in Amsterdam ben geweest.

Sail is zoals bekend het grote 5-jaarlijkse evenement waarbij talloze grote en kleine (zeil)schepen Amsterdam aandoen. De vorige keer dat Sail plaatsvond was in 2005 en daar was ik toen voor de eerste keer bij (zie daarover mijn log van toendertijd).

Aanvankelijk had ik weinig zin om naar Sail te gaan, vooral vanwege de enorme drukte en de enorme afstanden die je moet lopen. Omdat het toch een bijzonder evenement is, ben ik op de laatste dag toch nog maar even gegaan. Het was tamelijk bewolkt en er was af en toe lichte regen, waardoor het waarschijnlijk ook wat minder druk was.

 

 

Net als 5 jaar geleden was het ook deze keer weer zeker de moeite waard: prachtige grote zeilschepen, en ook een aantal moderne oorlogsschepen. Die had ik ook wel van dichtbij willen zien, maar ze lagen aan het eiland aan de overkant, wat inhield dat het enorme eind om moest lopen om er te komen. Dat vond ik net wat teveel van het goede, dus ik heb ze maar met de zoom van mijn camera naar voren gehaald 😉

 

 

Ook leuk vond ik de hierboven afgebeelde replica van een Kamper kogge, een vrachtschip dat in de middeleeuwen vanuit Kampen naar andere hanzesteden langs de Noord- en Oostzee voer – een schip precies zoals een kind dat tekent 😀

> Meer foto's zijn te zien op Facebook

Sjoerd Kooistra

Vorige week maandag, 28 juni 2010, overleed horecamagnaat Sjoerd Kooistra op even dramatische als tragische wijze. Na enige verwarring werd later door de politie bevestigd dat hij in zijn villa in Ubbergen, nabij Nijmegen, zelfmoord had gepleegd.

Sjoerd Kooistra was één van de grootste Nederlandse horeca-ondernemers en bezat zo’n 85 zaken verspreid over heel Nederland, goed voor een totale jaarlijkse omzet van ruim 120 miljoen euro. Ook was hij met name bekend als de eigenaar van alle grote en bekende homozaken in de Reguliersdwarsstraat, dé homo-uitgaansstraat van Amsterdam.


Sjoerd Kooistra in betere tijden: op de
Reguliersboot tijdens Gay pride 2008

Omstreden
Sjoerd Kooistra stond bekend als een keiharde zakenman, die zich van allerlei financiele en juridische slimmigheden bediende om zijn imperium op te bouwen en overeind te houden. Dat maakte hem tot een bijna gehate ondernemer. Ook zijn cafe’s vielen niet altijd in de smaak: velen vonden het zielloze zuipzaken, waar het met steeds hetzelfde interieur voornamelijk om een zo hoog mogelijke bieromzet ging.

Sympathie
Ondanks deze dingen had ik toch wel sympathie voor hem. Voor mijn website over de Reguliersdwarsstraat heb ik Kooistra en zijn zaken een aantal jaar gevolgd en er over geschreven. Anders dan anderen vind ik zijn zaken nog steeds erg mooi en ik realiseer me ook dat hij in de Reguliersdwarsstraat toch maar mooi zoveel grote homozaken in stand heeft gehouden.

Homohoreca
Hoewel hij zaken door bijna het hele land had en hij zich zelden in zijn cafés vertoonde, waren de Reguliersdwarsstraat en de Grote Markt in Groningen zijn favoriete straten. Bijzondere aandacht had hij dan ook voor de April en de Soho, die tot de bekendste en grootste homozaken van Amsterdam behoren.
Daarom is het wel triest dat er zelfs na zijn dood vanuit de homogemeenschap maar zo weinig waardering is gekomen, zelfs vanuit zijn eigen zaken was er bijvoorbeeld geen rouwadvertentie in de krant….

Ondergang?
Sjoerd Kooistra koos voor zelfmoord omdat hij naar verluid geen uitweg meer zag in zijn conflict met Heineken. Als gevolg daarvan had de bierbrouwer eerder dit jaar al diverse van zijn zaken gesloten, waaronder de April en de Exit in de Reguliersdwarsstraat. Mocht ook de Soho nog dichtgaan, dan vrees ik dat de Reguliers als hét centrum van het Amsterdamse homo-uitgaansleven weleens samen met Kooistra ten onder zou kunnen gaan…