Zin en onzin van onderzoek naar Koninginnedagaanslag

Afgelopen vrijdag werden de uitkomsten gepubliceerd van de onderzoeken naar het Koninginnedagdrama in Apeldoorn, waarbij Karst T(ates) op de koninklijke stoet wilde inrijden en 7 mensen doodreed.

De inhoud van het onderzoek is op zichzelf heel verhelderend, alleen de conclusies die eruit getrokken worden zijn er compleet mee in tegenspraak….

Motief
In de eerste plaats geldt dat voor de vraag naar het motief van Tates – daar was natuurlijk iedereen het meest benieuwd naar. Publiekelijk verklaarde het Openbaar Ministerie en schreef de pers over het algemeen dat op de ultieme waaromvraag geen sluitend antwoord kon worden gegeven. En dat terwijl in hetzelfde rapport woordelijk te lezen valt wat hij nog tegen de politie heeft kunnen zeggen vlak nadat hij tegen de Naald aan gereden was:

Woordelijk
Wat is er gebeurd, vroeg ik hem? Hierop hoorde ik hem zeggen: “De koningin, de koningin.”
Ik vroeg daarna aan hem: heb je dit bewust gedaan?
Ik hoorde hem zeggen: “Ja, ik heb het bewust gedaan.”
Ik vroeg toen aan hem: Waarom heb je dit gedaan?
Toen zei hij: “Willem-Alexander is een fascist, hij is een racist. En ik wistdat de koningin hier zou komen”.’

Duidelijk
Afgaande op de schokkende foto’s vroeg ik me aanvankelijk af of Tates xfcberhaupt nog wel in staat was geweest om iets te zeggen, maar het bovenstaande zal de politie heus niet zelf verzonnen hebben. We kunnen er dus vanuit gaan dat dat waar is. En daarmee hebben we dan, uit de mond van de dader zelf, toch een behoorlijk duidelijk motief.

Pijnlijk
Maar het is ook wel voorstelbaar waarom het OM dit niet officieel als motief wil benoemen. Ze zouden dan immers moeten zeggen: “Karst T pleegde de aanslag omdat hij Willem-Alexander een fascist en een racist vond” – en zo’n zin wilde men natuurlijk niet als krantenkop zien. Zeker niet gezien de toch al behoorlijk krampachtige en kleinzielige manier waarop de Oranjes met de pers omgaan.

Achtergrond
Onderzoek naar de achtergrond van Karst Tates was eveneens erg verhelderend. Onder andere kwam naar voren dat hij aanvankelijk een open en sociaal kind was, maar vanaf de middelbare school steeds eenzamer en geslotener werd. Hij zwierf een tijdje, maar kreeg toch weer werk, waar hij zich echter teveel boos maakte over hoe met collega’s werd omgegaan, wegbleef en ontslagen werd.

Eenzaamheid
Ook hier zien we dus weer dat een (zelfmoord)aanslag voor een groot deel het gevolg is van eenzaamheid. In een eerdere log schreef ik daar al ver dat dit een heel lastig en zwaar onderschat probleem is, dat meestal onzichtbaar blijft, maar soms des te dramatischer gevolgen heeft.
Onbegrijpelijk is dan ook om in de krant te lezen dat deskundigen dit onderzoek naar de achtergrond van Tates nogal zinloos vonden, omdat het zo’n solistische daad was. Integendeel: dit onderzoek laat maar weer eens zien hoe explosief uitzichtsloze eenzaamheid kan zijn.

Beveiliging
Nauwelijks minder grotesk was de conclusie van het onderzoek van de IOOV, namelijk dat de aanslag “niet te voorkomen” was geweest. Dit is overduidelijk weer louter bedoeld om het straatje van de verantwoordelijken schoon te vegen, want er schortte wel degelijk heel wat aan de beveiliging.

Maatregelen
Het gevaar van aanslagen met (bom)auto’s is algemene bekend en is ook relatief eenvoudig te pareren met roadblocks. Daar hoeven niet eens betonnen blokken voor aangesleept te worden, maar zouden ook dwars op de weg geparkeerde politiebusjes al volstaan, zoals op 4 mei in Amsterdam wel werd gedaan.
Als we ervan uitgaan dat de DKDB zich hier wel van bewust is, dan is het ook niet ondenkbaar dat Beatrix zelf zulke zwaardere beveiligingsmaatregelen niet heeft gewild, om het dorpse karakter van Koninginnedag niet te bederven met “Amerikaanse toestanden” bijvoorbeeld…

Voortaan
Een aanwijzing daarvoor is dat de regering heeft benadrukt dat de opzet van de viering van Koninginnedag ongewijzigd zal blijven (ondanks eerdere heroverweging of het allemaal nog wel van deze tijd is). Wel zullen (uiteraard) strengereveiligheidsmaatregelen genomen worden, die dan echter weer niet altijd even zichtbaar hoeven te zijn…

Concurrentie
Bovendien zal voortaan bij zulke nationale evenementen de Nationaal Coxf6rdinator Terrorismebestrijding (NCTb) om advies worden gevraagd. Ook hierbij kunnen weer vraagtekens worden gezet, want waarom kan de AIVD daar niet beter bij betrokken worden? Die waken toch immers traditiegetrouw al over onze binnenlandse veiligheid? Kennelijk klikt het tussen premier (koningin?) en NCTb beter, waardoor het bureau van de NTCb, met zo’n 100 medewerkers, onderhand een complete nieuwe geheime dienst is geworden…

Links
– Het rapport van de Nationale Recherche
– Het rapport van de Inspectie Openbare Orde en Veiligheid

Advertenties

Europese verkiezingen 2009

Gisteren waren in Nederland de verkiezingen voor het Europees Parlement. Ook dit keer bleken de campagne en de uitslag nog weer een stukje populistischer te zijn dan bij voorgaande verkiezingen…

Uitslag
Dat werd vooral duidelijk in de uitslag: de PVV van Geert Wilders steeg in 1 klap van 0 naar 4 zetels en werd daarmee, na het CDA, de grootste partij. De PvdA verloor flink, maar D66 won weer. Deze uitslag wordt gezien als een tendens naar de extremen: de winst ging zowel naar de anti-Europese PVV als naar het pro-Europese D66.

Pink Europe
Omdat de opkomst voor Europese verkiezingen altijd bijzonder laag is, werd er ook nu weer veel gedaan om kiezers te motiveren. Dit keer leek het wel of er vanuit de homowereld nog de meeste aandacht voor was: homobladen stonden vol met artikelen en commentaren over hoe belangrijk deze verkiezing was voor homorechten in Europa en in Amsterdam organiseerden COC en ProGay onder de naam Pink Europe twee debatten en zelfs een heuse homokroegentocht šŸ˜€

Straatsburg
Voor mijzelf was de kwestie van de zetel van het Europees Parlement een belangrijk punt: we kennen inmiddels allemaal wel het verhaal van dat de maandelijkse verhuizing daarvan zoveel geld kost. In een eerdere log schreef ik daarover al dat ik er voorstander van ben dat het parlement in Straatsburg blijft.
Daar is het Europees parlement namelijk al sinds de oprichting in 1979 gevestigd en bovendien gaat er van zo’n aparte zetel een belangrijk symbolisch signaal van uit, namelijk dat het parlement als democratisch orgaan ook letterlijk een "eigen plek" heeft. Brussel is als zetel van de Europese Commissie namelijk al symbool geworden voor de bureaucratische en andere minder aantrekkelijke aspecten van de EU.

CDA
Tot mijn teleurstelling bleek echter geen enkele grotere Nederlandse partij nog voorstander van Straatsburg te zijn. Zelfs het CDA niet, terwijl de christen-democratische partijen in andere landen wel voor Straatsburg zijn. In het verkiezingsprogramma van het CDA staat slechts heel zuinig: "Het CDA onderstreept dat effectiviteit en kostenbesparing vereisen dat het Europees Parlement alleen in Brussel vergadert, en niet in Straatsburg"
Over (nota bene) het Eurovisie Songfestival staat er echter dubbel zoveel tekst: "Het Eurovisie Songfestival is een laagdrempelige culturele uiting die de banden tussende Europese volken aanhaalt. Het past daarmee bij een ever closer union between thepeoples of Europe. Vernieuwingen in het songfestivalreglement doen echter aan ditdoel afbreuk. Het CDA pleit, als vervent tegenstander van referenda, daarom voor hetopnieuw introduceren van jurering door professionals en tegen het televoten."

Schietpartijen op school

Gisteren vond op een Duitse school een schietpartij plaats, waarbij een leerling maar liefst 15 mensen doodschoot. De afgelopen tien jaar is er bijna elk jaar wel zo’n schokkende schietpartij op een school geweest. De vraag die dan steeds gesteld wordt, is hoe het toch zo ver heeft kunnen komen…

Eenzaamheid
Het incident waarbij gisteren de 17-jarige Tim Kretschmer in het plaatsje Winnenden nabij Stuttgart tekeer ging schijnt volgens deskundigen vooral een gevolg te zijn van eenzaamheid.
Over dat onderwerp had ik toevallig mijn vorige log geschreven, wetende dat eenzaamheid een heel groot probleem is, maar dat het soms ook tot zulke vreselijke drama’s kan leiden had ik daarbij nog niet in gedachten.

Factoren
Vaak wordt gesuggereerd dat zulk geweld voortkomt uit bijvoorbeeld een slechte jeugd, een gebroken gezin of overmatig gewelddadige videogames. Uiteraard kunnen dat factoren zijn die een rol spelen, maar opvallend is dat eenzaamheid als factor een heel stuk minder vaak genoemd wordt. Komt dat weer door het taboe dat eenzaamheid nog altijd is…?

Erkenning
De jongen die gisteren zovelen doodschoot kwam in elk geval uit een goed milieu, maar hij schijnt zo goed als geen vriendschappen te hebben gehad, zich eenzaam en miskend te hebben gevoeld.
Voor elk mens, maar vooral voor jongeren is het echter juist enorm belangrijk om ergens bij te horen en geaccepteerd, erkend en gewaardeerd te worden. De Canadese filosoof Charles Taylor stelt zelfs dat erkenning tegenwoordig, veel meer dan vroeger, een essentieel element is voor ons zelfbeeld.

Miskenning
Volgens deskundigen willen jongeren zoals deze Tim bij een groep horen, iets waar ze op school elke dag mee bezig zijn. Ze kopen daarvoor dure kleren en gadgets, zoals ook Tim wel had, maar als je desondanks niet geaccepteerd wordt, het ook niet lukt om een vriendinnetje te krijgen en dergelijke, dan is dat niet alleen heel frustrerend, het gaat ook aan je knagen, je krijgt een minderwaardigheidcomplex en een lager zelfbeeld. Tim was om deze redenen ook in behandelling geweest bij een psycholoog, maar dat heeft geen verbetering gebracht.

Afzetten
Vanuit zo’n situatie is het niet meer dan logisch en begrijpelijk dat zulke jongeren zich tegen de maatschappij en tegen hun omgeving gaan afzetten. Sommigen doen dat met een bepaalde kleding- en muziekstijl, anderen vluchten in gewelddadige games, die ze het gevoel geeft dat ze tenminste daarin nog macht hebben. Tim ging bovendien nog naar een schietclub, waar hij met echte vuurwapens leerde omgaan. Vandaaruit bleek het nog maar een kleine stap naar een tragische moordpartij…

Lessen
Wat is nu de les die we uit dit zoveelste incident kunnen trekken? Er wordt al weer gezegd dat er nog strengere maatregelen tegen vuurwapens genomen moeten worden en dat ouders meer aandacht voor hun kinderen moeten hebben. Dat is natuurlijk altijd goed, maar het lijkt mij dat het nxc3xb3g belangrijker is om duidelijk te maken dat dit soort geweldsuitbarstingen het gevolg kunnen zijn wanneer kinderen, jongeren en volwassen elkaar uitsluiten en geen oog hebben voor medemensen aan de zijlijn.

Links
– Dossier op www.parool.nl
– Dossier op Spiegel Online

Relaties

In een eerdere log schreef ik over eenzaamheid en mede naar aanleiding van de reacties daarop, alsmede het vreselijke incident waarover ik in mijn vorige log schreef, zal ik nu ingaan op hoe relaties tussen mensen tot stand komen. Dit mede om aan te geven hoe mensen mogelijk uit hun eenzaamheid kunnen komen…

Redenen
Hoe komen dus relaties tussen mensen tot stand? Menigeen zal in eerste instantie antwoorden: doordat mensen elkaar ontmoeten en leuk vinden. Dat is ietsje te simpel, want er zijn natuurlijk meerdere soorten relaties, met elk hun eigen redenen. Om te beginen wordt vanuit de Duitse sociologie in dit verband vaak een onderscheid gemaakt tussen Zwangsverwantschaften en Wahlverwantschaften:
Zwangsverwantschaften zijn relaties die min of meer noodgedwongen zijn: familie, buren en in zekere mate ook collega’s op het werk. Met een Nederlands woord kunnen we dit dwangrelaties noemen.
Wahlverwantschaften zijn dan de relaties die mensen uit zichzelf, uit vrije wil aangaan: vriendschappen, liefdesrelaties e.d. Dit kunnen we keuzerelaties noemen.(Die Wahlverwantschaften is trouwens ook de titel van een erg vooruitstrevende roman van de 18e eeuwse Duitse schrijver Johann Wolfgang von Goethe)

Wederkerigheid
Zulke keuzerelaties berusten op wederkerigheid. Dat is goedbeschouwd ook het basiskenmerk van alle vriendschappelijke relaties: het gaat om een (vrijwillig) geven en nemen. Mensen zoeken contact met andere mensen die iets te bieden hebben. Dat kunnen de meest uiteenlopende dingen zijn, van seks, geld, status, macht, vaardigheden, kennis, wijsheid tot liefde aan toe.
Het moge duidelijk zijn dat mensen zulke dingen doorgaans niet zomaar weggeven en dat het alleen willen hebben ervan nog geen relatie tot stand brengt. Pas als je daartegenover zelf ook iets te bieden hebt wat de ander wel wil hebben, komt een relatie tot stand, waarbij op basis van wederkerigheid geruild kan worden.
Menselijke relaties in het algemeen werken dus eigenlijk precies zoals zakelijke relaties in de economie – zie daarover ook mijn eerdere log Homo Economicus.

Vriendschappen
Volgens de grote Griekse filosoof Aristoteles kunnen we zulke wederkerige relaties grofweg onderscheiden in, zoals hij het noemt, vriendschap op basis van:
– genot (seksuele relaties – lichamelijk)
– wederzijds belang (nuttige relaties – materieel)
– voortreffelijkheid van karakters (zielsverwantschap – geestelijk)

Tijdsverschillen
Het verschil tussen deze drie soorten vriendschap valt min of meer samen met de driedeling lichamelijk – materieel – geestelijk. Daaruit vloeit bovendien een verschil in de tijd voort:
– Seksuele relaties komen meestal snel tot stand, er zit een korte tijdsspanne tussen de wederzijdse prestaties en ze gaan ook vaak snel weer voorbij. We noemen ze daarom ook wel oppervlakkig.
– Relaties op basis van wederzijds (materieel) belang kosten vaak al wat meer tijd: qua totstandkoming en ook kan er wat langere tijd tussen dienst en wederdienst zitten. Dat vereist al wat meer wederzijds vertrouwen in de bereidheid tot nakoming.
– Bij relaties op basis van zielsverwantschap duurt alles het langst: het kost vaak langere tijd voordat ze tot stand komen, maar ze zijn dan ook wel het meest duurzaam omdat ze gebaseerd zijn op een diep vertrouwen in de ander.

Conclusie
Uit het voorgaande is duidelijk geworden dat relaties tot stand komen wanneer twee mensen daar elk ongeveer evenveel baat bij hebben. De inhoud van de relatie (lichamelijk, materieel, geestelijk) bepaalt dan hoe snel hij tot stand komt en hoe lang hij standhoudt.
Afhankelijk van welke soort relatie iemand wil, moet hij (of zij) dus zorgen dat hij iets te bieden heeft dat voor anderen de moeite waard is om zo’n relatie voor aan te gaan. Het is weer net als in de economie: als je een goede baan wilt, moet je zorgen dat je aantrekkelijk bent voor de betreffende werkgevers.

Eenzaamheid

Vandaag is het Valentijnsdag, voor menigeen een gelegenheid bij uitstek om, al dan niet openlijk, de geliefde eens extra aandacht te geven. De commercie speelt hier al enige jaren behoorlijk op in, zodat ook deze dag bijna niemand meer kan ontgaan.

Net als bij Kerstmis is dat echter voor mensen die geen partner of geliefde hebben extra wrang, al die aandacht voor Valentijnsdag doet hen dan nog sterker de pijn van hun eenzaamheid voelen…

Taboe
Eenzaamheid is een probleem dat nog steeds een behoorlijk groot taboe is. Weliswaar zijn de afgelopen decennia vele lichamelijke handicaps en psychische aandoeningen zichtbaar en bespreekbaar gemaakt en daarmee vaak grotendeels uit de taboesfeer gehaald, voor eenzaamheid is dat nog niet gelukt.

Oorzaken
Daar komt bij dat eenzaamheid tegenwoordig steeds vaker voorkomt. Als oorzaken worden aangegeven de toenemende individualisering van de samenleving en het verdwijnen van sociale samenhang, die vroeger door kerken, verenigingen en buurtgemeenschappen geboden werd.

Ouderen?
Doorgaans wordt gedacht dat vooral ouderen, al of niet zelfstandig wonend, last hebben van eenzaamheid. Zij waren immers de oude gemeenschappen en familieverbanden gewend en zouden moeite hebben om in de snel veranderende moderne samenleving mee te komen.

Jongeren
Uit een enkele dagen geleden gepubliceerd onderzoek komt echter vrij verrassend naar voren dat vooral jongeren tot 34 jaar het vaakst eenzaam zijn. Verder blijkt dat ongeveer 1/3 van de Nederlanders zich "weleens eenzaam" voelt, jongeren daarbij meer dan ouderen en vrouwen meer dan mannen. Tien procent van de volwassen bevolking is "sterk eenzaam" – een behoorlijk groot aantal mensen dus…

Risicogroepen
Als specifieke risicogroepen gelden volgens het onderzoek mensen met een fysieke beperking, verslaafden, ex-gedetineerden, weduwes van middelbare leeftijd en allochtone ouderen. Oudere homo’s kunnen daar ook nog aan toegevoegd worden, want ook zij missen vaker dan gemiddeld familiaire of andere sociale verbanden.

Erbij
Om iets tegen eenzaamheid te doen is eerder deze week ook de Coalitie Erbij opgericht. Dat is een samenwerkingsverband van twintigmaatschappelijke organisaties, waaronder Stichting de Zonnebloem, het RodeKruis, Het Leger des Heils, Humanitas en het Nationaal FondsOuderenhulp. Vanaf de zomer wil deze Coalitie een grote campagne tegen eenzaamheid beginnen.

Moeilijk
Als extra probleem wordt echter gesignaleerd dat het moeilijk is om de doelgroep in beeld te krijgen. Vanwege het taboe praten mensen er niet gauw over wanneer ze eenzaam zijn. Volgens het persbericht van Coalitie Erbij zou dat komen omdat eenzame mensen niet zielig gevonden willen worden.

Last
Ik vrees dat er nog grotere moeilijkheden zijn om over eenzaamheid te praten. Allereerst al het feit dat het voor een eenzaam persoon per definitie al moeilijk is om xc3xbcberhaupt iemand te vinden om mee te praten. Vervolgens komt dan de angst zielig gevonden te worden, maar wat misschien wel minstens zo’n grote drempel is, is dat door te zeggen dat je eenzaam bent, je een last op de ander legt: die ander kan zich gauw aangesproken of zelfs verplicht voelen om de eenzame ander gezelschap te houden. De ene mens doet dit overigens makkelijker dan de ander.

Beschuldigend
Bovendien kan het zeggen dat je eenzaam bent ook overkomen als een soort beschuldiging: van waarom de ander niet eerder/vaker/meer aandacht voor je had/heeft. Wanneer zulke dingen binnen een relatie worden gezegd of gesuggereerd, kan dat die relatie behoorlijk onder druk zetten.
Dus voor iemand die eenzaam is en in een zeldzame gelegenheid is om xc3xbcberhaupt met iemand te praten, is over de eigen eenzaamheid beginnen al helemaal een groot risico. Eenzaamheid stoot af.

Cirkel
Op deze manier zitten eenzame mensen in een vicieuze cirkel die ze zelf vaak maar heel moeilijk kunnen doorbreken. Het komt aan op andere mensen met een fijngevoelig oog voor deze verborgen eenzaamheid. Zij zullen de cirkel van buitenaf moeten doorbreken, maar op zo’n manier dat de eenzame persoon zich daardoor niet zielig of meelijwekkend voelt. Het moge duidelijk zijn dat dit een moeilijke, maar tegelijk ook heel dankbare opgave is.

Kaartje
Toch kan met ook kleine praktische dingen al wat gedaan worden, zoals bijvoorbeeld de vroeger bekende slogan van PTT Post zegt: Een kaartje: kleine moeite, groot plezier. Nu is een valentijnskaart naar een eenzaam iemand sturen niet heel zo gepast, maar zeker met Kerst of zomaar tussen een kaartje doet altijd goed!

Postbank weg

Afgelopen dinsdag 10 februari is de Postbank definitief opgegaan in de ING Bank. Deze overgang verliep heel geleidelijk, maar het resultaat is toch dat nu dit van oudsher zo vertrouwde Nederlandse merk is verdwenen.

Sterk merk
Reden voor het verdwijnen van de Postbank zijn (uiteraard) vooral van financixc3xable aard: de hele operatie kost weliswaar maar liefst 900 miljoeneuro(!), maar moet een besparing van zo’n 1 miljard euro opleveren.Voor de meeste Nederlanders had het niet gehoeven, want Postbank was 1van de meest bekende en vertrouwde Nederlandse merken, vergelijkbaarmet Hema en Blokker. Bijna iedereen kent nog wel een slogan als "Giroblauw past bij jou".

Postbank
De Postbank ontstond in 1986 door de fusie van de Rijkspostspaarbank en de PostCheque- en Girodienst (PC&GD), die al in de jaren ’70 samenwerkten onder de naam Postgiro. Samen met de NMB en Nationale Nederlanden fuseerde de Postbank in 1990 tot de Internationale Nederlanden Groep (ING), waarbinnen de Postbank tot nu toe een zelfstandig onderdeel bleef.

Gemeentegiro
Minder bekend is dat ook de Gemeente Giro Amsterdam in de Postbank is opgegaan. De grote steden hadden vroeger namelijk vaak elk hun eigen spaarbank en giro-instelling. Amsterdam had bijv. de Spaarbank voor de Stad Amsterdam (met hoofdkantoor tussen Singel en Reguliersdwarsstraat), die via de VSB in de Fortis Bank is opgegaan. Qua dienstverlening en automatisering liepen deze stedelijke bank- en giro-instellingen vaak voor op de grote landelijke banken.

Private en staatsbanken
Bij de fusie van 1986 werd de Postbank meteen geprivatiseerd, want de voorgangers Rijkspostspaarbank en de PostCheque- en GiroDienst (PC&GD) waren van de staat. Tot die tijd kenden we namelijk naast private banken (zoals ABN, AMRO, Rabobank) dus ook een bank van de overheid: de Rijkspostspaarbank. Deze was in 1881 opgericht om ook de kleine man te kunnen laten sparen.

Banken en Giro
De Postcheque- en Girodienst was ook van de staat, maar was geen gewone bank. Tegenwoordig is het verschil nauwelijks meer merkbaar, maar nog in de jaren ’80 was er een groot verschil tussen gewone banken en de giro. Gewone banken waren vooral gericht op sparen en zakelijke transacties. De giro was vooral bedoeld voor alledaagse geldoverschrijvingen en werkte dan ook een heel stuk sneller dan de (spaar)banken. Onder ING zal nu tesamen met Postbank ook de term giro verdwijnen…

Goodbye Bush

Morgen krijgt Amerika een nieuwe president: Barack Obama. De huidige president George W. Bush zal dan na 8 jaar het Witte Huis verlaten.

Het presidentschap van Bush wordt algemeen als het slechtste ooit gezien, als geen andere westerse regeringsleider is hij in de afgelopen jaren bekritiseerd, afgekraakt en bespot. Belangrijkste reden daarvoor is zonder meer het drama van de Irak-oorlog, dat tegen ieders bange hoop inderdaad een soort tweede Vietnam is geworden…

De afscheidsspeech van Bush op 15 januari 2008

 

Bedoelingen
George Bush was geen intelligente man, maar als persoon wel charmant, integer, gevat en humoristisch. En ik geloof ook dat hij de beste bedoelingen had.
Nu is dat laatste in zo’n ambt niet voldoende, en wat de Irak-oorlog betreft: er is gelogen en overdreven, maar de meeste mensen gingen er vooraf wel van uit dat Saddam Hoessein stiekem toch wel degelijk met massavernietigingswapens bezig was.
Niemand had verwacht dat er achteraf helemaal niets aangetroffen zou worden. En de verwijdering van hem was op zich ook terecht: Saddam was een wrede en onberekenbare dictator.

Schuld
Hoe het na de val van Saddam Hoessein verder moest was slecht voorbereid. Maar dat het zo’n langslepende ellende zou worden was toch wel tegen de verwachting in en uiteraard ook absoluut niet de bedoeling van Bush. Die had natuurlijk ook het liefst gehad dat het met zijn beruchte Mission Accomplished-speech inderdaad was afgelopen.
We kunnen de schuld voor alle ellende in Irak dan ook niet alleen aan Bush geven. De Irakezen hebben er zelf net zo goed schuld aan: zij hadden hun land op een meer vreedzame manier kunnen opbouwen, in plaats van tegen elkaar en tegen de Amerikanen te gaan vechten…
En laten we ook niet vergeten dat het Osama bin Laden en Al Qaida waren, die met de aanslagen op New York en Washington met deze hele ellende begonnen zijn. Daarmee valt uiteraard niet alles wat Bush heeft gedaan goed te praten, maar het geeft wel aan, dat we niet hem alleen de schuld voor alles kunnen geven, zoals al te veel mensen en media al te gemakkelijk doen…

&nbsp


George Bush op 11 september 2001

Veiligheid
Een ander punt is dat sinds de aanslagen van 11 september 2001 de veiligheidsmaatregelen in de westerse wereld behoorlijk zijn opgeschroefd en dat er in de strijd tegen terrorisme minder waarde wordt gehecht aan privacy van burgers. Ikzelf vind dat ook niet zo’n goede ontwikkeling, maar de meeste mensen lijken er weinig problemen mee te hebben.
Bush heeft daarmee, zoals hij zelf ook aanvoert, dan in elk geval wel bereikt dat er sinds 2001 geen aanslagen meer zijn geweest op Amerikaanse bodem.

Ondanks alles zal ik George Bush toch gaan missen. Laten we hopen dat Obama meer geluk en wijsheid zal hebben.