Rumsfeld

Vorige maand maakte president Bush het aftreden bekend van zijn minister van defensie, Donald Rumsfeld.
Rumsfeld was niet alleen de langst zittende, maar ook xc3xa9xc3xa9n van de meest omstreden Amerikaanse ministers van defensie. Zo heeft hij met name veel vijanden gemaakt door zijn inzet voor de inval in Irak. Maar hoe men hem ook beoordeelt, ik denk dat hij misschien niet zozeer politiek, maar wel administratief en organisatorisch een zeer capabel iemand is, die bovendien ook het nodige relativeringsvermogen bezit.
Dat laatste wordt in het volgende filmpje op komische wijze overdreven:

Milieu-ideologie

Tijdens de in de vorige log besproken lezing van Herman Philipse over interreligieuze dialoog, kreeg ik de indruk dat hij zich nogal laatleiden door vrees voor de gevolgen van de wereldwijdeklimaatveranderingen en bevolkingsgroei. Althans dat zijn volgens hemdringende redenen om tot mondiale samenwerking te komen op basis vanwat de wetenschap ons daarover te vertellen heeft. Religies staan datvolgens hem in de weg en dan met name de Islam en de Katholieke Kerkomdat die hun groei vooral zouden realiseren door middel van een hoogkindertal.

Fanatiek
Uiteraard zijn dingen als de klimaatveranderingen zaken die we goedin de gaten moeten houden en ook moeten aanpakken, maar daarbij moetenwe ook heel goed oppassen dat dat geen nieuwe ideologie wordt. Fanatieke missionarissen heeft "het milieu" immers al langer en nuzelfs ook in de persoon van iemand die "de volgende president van deVS" zou zijn geweest (zie diens film An Inconve- niant Truth).

Gevaar
Het gevaar dat ook van deze ideologie uitgaat, is dat er wel heelgemakkelijk grote groepen (kwetsbare) mensen aan kunnen worden opgeofferd, in ditgeval onder het mom van de onbeheerste bevolkingsgroei. Hier valtnatuurlijk veel over te zeggen, maar ik vind de manier waarop veelrijke westerlingen menen dat het nu wel genoeg is met debevolkingstoename in arme landen, tamelijk beangstig- end…

Aansporing
En wat de stellingen van Herman Philipse betreft: willen we hetmilieu echt ont- zien, dan zal dat waarschijnlijk grote inspanningen enoffers vergen, iets waartoe mensen niet gauw uit zichzelf toe bereidzijn, waartoe kille wetenschappelijke cijfers en rapporten niet genoegzijn en waartoe misschien ook onvervalste milieupropaganda vanAmerikaanse snit niet genoeg zal zijn…
Het enige dat dan nog rest is de inspiratiekracht van religie, waarvanwetenschap- pers denken dat die mogelijk mede ontstaan is als "functie"om mensen tot noodzakelijke inspanningen en offers aan te zetten…

Dus misschien is religie wel geen hinderpaal, maar juist het laatste middel om de leefbaarheid van onze aarde te redden!