Gelovig Homo-zijn

Voor veel mensen is het niet altijd even makkelijk (geweest) om voor hun homo-zijn uit te komen (coming-out) en soms blijft het moeilijk om als homo door het leven te gaan, omdat ondanks alle vooruitgang en emancipatie, de tolerantie en de acceptatie van homo’s (nog altijd) niet overal even optimaal is.

Extra moeilijk is het voor gelovige mensen die erachter komen dat zij een homoseksuele voorkeur hebben. Vanoudsher geldt namelijk homoseksualiteit volgens de Bijbel en daarmee voor Joden, Christenen en Moslims, als een zonde, als een “gruwel in Gods ogen”. Ik zal nu niet ingaan op dit bijbelse standpunt, maar wil het hier eens van een andere kant benaderen:

Misschien zou het voor gelovige homo’s die met een en ander worstelen wel helpen als de ‘homowereld’ niet zo ontzettend anti-religie en anti-kerk zou zijn, als er meer begrip zou zijn voor mensen die op hun manier hun homo-zijn en hun geloof in evenwicht proberen te brengen, zonder dat meteen het geloof of de Kerk de zwarte piet krijgen toegeschoven.

Want dat gelovige homo’s zo worstelen met de combinatie van geloof en homo-zijn, komt omdat hun geloof, hun God en/of hun Kerk niet alleen in negatieve (d.w.z. onderdrukkende en verbiedende) zin, maar vaak genoeg ook in positieve zin (als inspiratie en zingeving) een belangrijke rol in hun leven speelt…

In ieder geval is voor gelovige homo’s hun geloof belangrijk genoeg om niet zomaar 1-2-3 weg te gooien en daarom zijn zij niet geholpen door de vaak vreselijke veroordelingen en beledigingen richting geloof en Kerk, maar zouden zij juist gebaat zijn bij een meer begripvolle houding tegenover hun religie…

Net zo goed als mensen het recht hebben om afstand te doen van hun geloof of uit hun kerk te treden, hebben mensen ook het recht om, ook als homo, gelovig en/of lid van een kerk te blijven of zelfs te worden. Hoe zij daarbij omgaan met de soms strenge regels van dat geloof, is hun eigen zaak.

In beide gevallen moet hen deze vaak zware keuze niet onnodig moeilijk worden gemaakt. Gelovigen zouden daarbij net zo goed begrip moeten proberen op te brengen voor degenen die de kerk de rug toe keren, als dat niet-gelovigen dat zouden moeten proberen ten aanzien van mensen die wel geloof en homo-zijn willen combineren.

Met name homo’s, die immers tot voor kort aan den lijve ervaren hebben hoe het is om gediscrimineerd, buitengesloten en geminacht te worden, zouden zich, met dat in het achterhoofd, des te ruimhartiger en toleranter moeten openstellen voor mensen die nu op andere gronden gediscrimineerd, buitengesloten en geminacht worden.

Dit geldt speciaal voor gelovigen die homo zijn c.q. homo’s die gelovig zijn. Zij worden immers ‘dubbel’ getroffen en vallen haast per definitie tussen wal en schip: binnen de kerken is homoseksualiteit doorgaans een ‘probleem’, terwijl binnen de homogemeenschap geloof vaak als iets vreselijks geldt…

Ik als katholiek heb persoonlijk dan ook meer ‘last’ van de enorm negatieve manier waarop homo’s in het algemeen de Katholieke Kerk vaak benaderen, dan van hoe de Kerk over homo’s denkt…

3 gedachten over “Gelovig Homo-zijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s