Na-zomer

Na een augustus die soms wel een oktober leek, is het vandaag eindelijk weer eens zomers zonnig en warm.

Daar moest van genoten worden en aangezien ik niet hoefde te werken, ben ik met de fiets dwars door de Kennemerduinen (tegenwoordig onderdeel van het Nationaal Park Zuid-Kennemerland) naar het strand bij Parnassia, noordelijk van Bloemendaal aan Zee, gereden.

Met dit mooie weer was ik natuurlijk niet de enige en het was zowel op het fietspad door de duinen als bij Parnassia dan ook behoorlijk druk.

De duinen onder strak blauwe lucht-> Meer fotowzzz!

Advertenties

Artquake 2005

Vandaag naar het Artquake Festival op het voormalige Floriade terrein nabij Hoofddorp geweest. Vanaf station Haarlem makkelijk bereikbaar met onze supersnelle busverbinding genaamd ‘Zuidtangent’

Het was gelukkig eindelijk weer eens heerlijk zonnig weer, het festivalterrein was heel mooi gelegen aan een meer in het Haarlemmermeerse bos en de sfeer was lekker relaxt (overwegend wat jongere mensen, heel veel leuke meisjes en een paar leuke jongens).

Diverse mooie en leuke optredens gezien, met als hoogtepunt Ali B. & Friends! Wat de andere publiekstrekkers betreft: voor ‘De Jeugd van Tegenwoordig’ was ik net te laat en ‘Di-rect’ werd me te laat… De zeer populaire groep ‘The Sheer’ heb ik wel gezien, maar dat kwam op mij over als ‘veel geschreeuw en weinig wol’, om het zo maar eens te zeggen.

Sail'05

Vandaag ben ik (op de laatste dag) naar Sail’05 in Amsterdam geweest. Het weer was gelukkig goed, ook de trein reed redelijk normaal (na het ongeluk van afgelopen week), alleen was het wel behoorlijk druk, maar dat was eigenlijk best wel gezellig.

De grote schepen waren mooi en indrukwekkend: vooral de marineschepen (groot en hoog) en de zgn. ‘tall ships’ (lang en indrukwekkende masten en touwen e.d.). De kleine scheepjes die telkens langsvoeren maakten het op het water gezellig druk en afwisselend.

Aan boord van de ‘Mir’Aan boord geweest van het russische zeilschip ‘Mir’ en van het Turkse fregat ‘Barbaros’, dat voor vele Turken een haast soort bedevaartsplaats leek: sommigen kusten de vlag en velen wilden op de foto met de vlag of met de in smetteloos wit uniform gestoken bemanning, die overigens nauwelijks of geen Engels leek te spreken. Ook alle teksten op en in het schip waren louter in het Turks…Aan boord van de ‘Barbaros’Na afloop nog een patatje gegeten bij het ‘Sea of Friendships’-podium en daar schuin tegenover me oud-minister Hilbrand Nawijn zien zitten. Daarna teruggelopen naar het Centraal Station, waar ik precies op tijd was voor de trein naar huis.Meer foto’s

Indrukwekkend

Vanavond was van 20.30 – 23.00 u. de avondwake, die voorafging aan de grote eucharistieviering, waarmee morgen de katholieke WereldJongerenDagen in Keulen zullen worden afgesloten.

De avondwake was rechtstreeks op TV te volgen op de zenders WDR en RAI Uno en was zeer groots, indrukwekkend, inspirerend en ontroerend.

Meer dan 700.000 jongeren zijn nu op het Marienfeld bij Keulen samengekomen om aan deze avondwake deel te nemen en een groot deel van hen zal daar ook overnachten om morgenochtend de afsluitende mis mee te vieren.

Paus Benedictus XVI kwam in zijn pausmobiel op het Marienfeld aan en was gekleed in de traditionele pauselijke koorkledij: de witte toga met daaroverheen een met kant versierd rochet en een paarsrode schoudermantel met de pauselijke staatsiestola (zie foto).

De vervolgens door hem voorgegane avondwake (= viering aan de vooravond van een feestdag) was een zeer geslaagde combinatie van oude katholieke rituelen en modern entertainment: de Paus die in zijn eeuwenoude outfit gevierd wordt als een popster; kardinalen en bisschoppen die met kaarsjes zwaaien en een afsluitende aanbidding van het Heilig Sacrament op een heuvel bezaaid met duizenden lichtjes onder een futuristische wolk van licht (zie foto).

De plechtigheid zelf begon met de zegening van een grote kerkklok die de naam van de overleden paus Johannes Paulus II, de ‘uitvinder van de WJD’, draagt. Daarna werd het houten kruis dat sinds de eerste WJD over de hele wereld reist, binnengedragen en opgesteld. Vervolgens was er een Evangelielezing, gevolgd door een goed in elkaar stekende preek door paus Benedictus XVI. Dit alles werd begeleid door zowel liederen uit Taizxc3xa9 als klassieke gezangen en door opvoeringen uit tradities vanover de hele wereld.

Majesteit! De tentoonstelling

Vandaag naar de tentoonstelling ‘Majesteit! 25 jaar koningin Beatrix’ in de grote kerk in Den Haag geweest. Aldaar de gouden koets en vele andere pronk- en aktestukken van de monarchie gezien.

Hoewel ik, gezien de meer of minder protestantse overtuiging van de Oranjes, geen fervente ‘Oranje-klant’ (meer) ben, vind ik de monarchie op zich een goed en waardevol instituut. De uiterlijke tekenen daarvan en hun betekenis, ontwikkeling en functie, hebben mij mede daarom altijd al geinteresseerd. Helaas zijn ze (uit de aard der zaak) slechts zelden te zien, en als dan meestal vluchtig en van ver.

Daarom was deze tentoonstelling een mooie gelegenheid om xc3xa9xc3xa9n en ander eens rustig en van heel dichtbij te kunnen zien, zoals bijvoorbeeld:

– Een voor een staatsbezoek gedekte eettafel: zeer fraai porselein, glas- en zilverwerk, maar allemaal zo dicht op elkaar, dat het lastig eten moet zijn…

– De Gouden Koets: eigenlijk niet eens zo groot en het ‘goud’ is van dichtbij een mat verguldsel.

– De notulen van de ministerraad: uit 1977, want met de classificatie ‘Zeer Geheim’ zijn ze uit latere jaren niet openbaar. Zien er niet veel anders uit dan welke andere getypte notulen ook.

– De akte van abdicatie van koningin Juliana: mooi uitgevoerd op een groot vel perkament met aanhangend grootzegel in rode was. Inhoudelijk is de tekst echter nogal knullig…

– Enkele geloofsbrieven die aan ambassadeurs van vreemde landen zijn meegegeven: die uit Amerika met fraai gecalligrafeerd briefhoofd en die van de Paus geheel handgeschreven in het Latijn met handtekening van paus Johannes Paulus II en diens reliefzegel.

– Alle Nederlandse ordetekenen (‘lintjes’) met enkele benoemingsbrieven: bij dat van de Militaire Willemsorde met het opschrift ‘Ridder Diploma’ – alsof het een veredeld zwemdiploma is….

Motorola Rulezzz!

Wat GSM-telefoons betreft koop ik maar 1 merk, en dat is Motorola!

Mijn eerste GSM was een Motorola D520 (een model ‘koelkast’ uit 1999), mijn huidige is de Motorola T190 (2003) en als volgende heb ik de Motorola V620 (van het type dat o.a. ge- bruikt wordt in de series Donna Leon en CSI Las Vegas) op het oog…

Dat ik voor Motorola kies, is omdat het een merk is dat niet iedereen heeft en ik de modellen vaak net iets mooier en minder gekunsteld vind dan andere merken, waarbij met name Nokia ze als planken van dik hout lijkt te zagen…

Voor mij als ‘telecommunicatiefreak’ is een functionele vormgeving namelijk erg belangrijk: een telefoon moet er ook als een telefoon uitzien, mag dus wel (graag zelfs) mooi en stijlvol zijn vormgegeven, maar moet niet onnodig zijn ‘misvormd’.


De Motorola D520 en de Motorola T190


De Motorola V620

Motorola is echter niet alleen een fabrikant van mobiele telefoons, maar ook xc3xa9xc3xa9n van de oudste (opgericht in 1928 als de Galvin Manufacturing Corporation) en leidende bedrijven op het gebied van telecommunicatie in het algemeen.
Zo bracht Motorola de eerste mobiele GSM-telefoon op de markt (de DynaTAC in 1983), ontwikkelde zij diverse systemen voor mobiele landcommunicatie (bijv. RD-LAP Packetradio, Altair smalband radio-LAN en DataTAC digitale data-trunking) alsmede de Iridium-satelliettelefoons en was zij ook de maker van de Sectel STU-III, die door de Amerikaanse overheid en de NAVO wordt gebruikt voor (cryptografisch) beveiligde telefonie op het hoogste niveau.


De Motorola Sectel STU-III

Zie ook: www.motorola.nl en www.motorola.com

PS:
lees hier over de inmiddels aangeschafte Motorola V620!
en hier over mijn Motorola Sectel 9600!

Dance Parade

Vandaag voor het eerst naar de Fast Forward Heineken Dance Parade in Rotterdam geweest. Hoewel er voor het eind van de middag regen was voorspeld, bleef het zonnig en werd eenmaal aangekomen het zelfs vrij warm

Tussen de lekkere, soms erg harde muziek, veel mooie jongens en meisjes en over een op het ritme van de muziek meewiebelende Erasmusbrug ben ik tot het eind toe met de parade meegelopen.
Ik ben echter niet naar het aansluitende festival op het Katendrechtse Hoofd gegaan, maar ben weer teruggelopen naar het centrum, waar ik op het stadhuisplein wat gegeten heb. Daarna met de trein weer huiswaarts.

De Dance Parade doet echter wat extravagante uitdossingen en het vertoon van blote borsten betreft, niet veel onder voor de amsterdamse Gay Pride… dus mensen die deze laatste manifestatie aanstootgevend vinden, moeten niet zeuren!

Vlak voor de Erasmusbrug (foto: http://www.nu.nl)

Zie ook: www.ffwdheinekendanceparade.nl